Historie
Restauratie
Bereikbaarheid
Rondleiding
Publicaties
Nieuwsbrief
links
Vrunj van 't Aje kirkhaof
Contact
Gastenboek

De aje kirkhaof

Sjtil gesjtange
bie wiezende sjeem
van kruutzend iezer

blajerende buim
baove sjtatige sjtein

en graafkelders vˇl
achtergelaote verdreet

Zovń÷l
det zegke wilt
vergaet mich neet

Remunj, Els Zeegers-Koelen

’t Graaf mit de henj

‘t raak mich
de krach van same
de henj ineingevlˇchte
veur ewig verbˇnje
zjwiegend alleszŔgkend

klimop klump euver
’t verleje nao noe
’t inj is ‘t begin
de cirkel is rˇndj

Remunj, Els Zeegers-Koelen

Klik hieronder op een foto om meer te zien

(foto's Wim Bongaerts)

Lente-------------Zomer

Herfst ---------------Winter

Mist---------------- Nacht met Allerzielen

Details linkerdeel------Details rechterdeel

Crypte Allerzielenloop 2016, foto Mathieu Beeren

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oudere nieuwsberichten treft u aan door te klikken op Archief.

Links op deze pagina onder het gedicht, is een selectie te zien van foto's op het oude kerkhof gemaakt in de verschillende seizoenen, ook zijn er foto's van graven en/of details te bekijken.


20 mei 2021

Monument voor 14 gefusilleerden Roermond nu compleet.

Op 26 en 27 december 1944 zijn dertien onschuldige Roermondse burgers en een Poolse krijgsgevangene door de Duitse bezetter standrechtelijk geŰxecuteerd op de Luzenkamp in het Duitse Elmpterwald. Dit nadat deze mannen hun eigen graf moesten graven. Na lang zoeken na de oorlog zijn de lichamen in augustus 1947 gevonden en geborgen en vervolgens op 11 september 1947 bijeengebracht in het Gemeentehuis op de markt van Roermond. Een indrukwekkende stoet karren met paarden bracht de door bloemen bedolven kisten naar de begraafplaats, inmiddels bekend als “Het Oude Kerkhof”, nabij de Kapel in ’t Zand. Vele Roermondenaren brachten destijds de laatste eer aan deze oorlogsslachtoffers.

In 1950, na het besluit om de oude begraafplaats te sluiten en te ruimen, werden de lichamen herbegraven op de nieuwe begraafplaats “Tussen de Bergen”.

Hoewel op begraafplaats “Tussen de Bergen” de namen van deze slachtoffers tussen vele andere namen staan op het aldaar in 1950 opgerichte monument was het een groep onder aanvoering van John Vaessen en Wim Kemp een doorn in het oog dat deze gruwelijke gebeurtenis geen eigen gedenkplaats had op Nederlands grondgebied. Na een lange voorbereiding en gefinancierd door de gemeente Roermond is op 11 september 2020, exact 73 jaar na dato, op de lege plek die achter bleef op “den Aje Kirkhoaf” een fraai monument onthuld.

Onlangs is het monument voorzien van een permanent bordje dat beknopt uitleg geeft over de aanleiding van dit monument en de bijzondere betekenis van deze exacte plaats.


                           

Toevalligerwijze werden wij rond dezelfde tijd verrast met een exemplaar van het originele bidprentje uit 1947.


17 mei 2021

Weekend van de begraafplaats “Vol Liefde”

“Hoewel rondleidingen door alle beperkende maatregelen nog niet mogelijk zijn zullen wel gidsen op zaterdag-en zondagmiddag op de begraafplaats aanwezig zijn. Weekblad Via Limburg van 26-5-21 vermeldde alleen zondag 30 mei maar zij zijn op beide dagen aanwezig.
Met inachtneming van de voorschriften kunnen zij u wel op gepaste afstand te woord staan en eventuele vragen beantwoorden”

 

De Landelijke Organisatie van Begraafplaatsen (LOB), stichting Terebinth en de Branche Vereniging Ondernemers Begraafplaatsbeheer (BVOB) organiseren het Weekend van de Begraafplaats. Dit jaar wordt het Weekend voor de achtste maal georganiseerd op 28, 29 en 30 mei 2021.

Het gekozen thema dit jaar is “Vol Liefde”.

Een begraafplaats is bij uitstek een plek vol liefde. Herdenken, rouwen en verhalen delen gaat meestal gepaard met liefdevolle herinneringen. Wij lezen deze uitingen van liefde ook vaak terug op grafstenen en bij urnen. De nagedachtenis aan geliefden komt in velerlei vormen tot uiting.

De uit 1785 stammende stadsbegraafplaats ‘Nabij Kapel in ’t Zand’, zoals de officiŰle benaming luidt, door Roermondenaren liefdevol “d’n aaje kirkhoaf” genoemd, is ook zo’n plek “vol liefde”. Uit liefde voor de historie organiseert de Stichting Oude Kerkhof o.a. in deze periode normaliter gratis rondleidingen. Door alle beperkingen rondom covid-19 is dit echter helaas nog steeds niet mogelijk.

De begraafplaats blijft echter gewoon dagelijks toegankelijk. Van zonsopgang tot zonsondergang kunt u zelf een mooie wandeling maken. Ontdek De duidelijke zichtbare indeling in religieuze gedeelten, de begraafklassen, het relatief grote aantal grafkelders (53!), het vele smeed-en gietijzer, “het graf met de handjes’ als symbool voor eeuwige liefde, de talrijke andere monumentale graven en de bijzondere flora maken ‘den Aje Kirkhaof’ een aangename plek om te verblijven.

“Do it yourself” rondleiding



Om het gemis van een ervaren gids te compenseren, die “vol liefde” kan vertellen over de historie en de verhalen kan delen over alle bekende en onbekende Roermondenaren die hier begaven zijn, kunt u gebruik maken van de wandeling die beschikbaar is op onze website.

Op www.oudekerkhofroermond.nl kunt u onder het hoofdstuk Rondleiding helemaal onderaan een document downloaden en gebruiken als leidraad. Deze is natuurlijk niet helemaal compleet maar biedt een ruime hoeveelheid informatie over interessante graven.

Bezoekadres; Oude Kerkhof Roermond, weg langs het kerkhof 1a, 6045 AN Roermond


“Dood maar niet vergeten”

In het kader van het weekend van de begraafplaats bieden wij het boek “Dood maar niet vergeten” van auteur John Vaessen aan met een korting van 10%.

Dit luxe uitgevoerde boek is een 3e uitgebreide druk. Een uniek document met talloze grafbeschrijvingen, familiegeschiedenissen en prachtig gedocumenteerd met foto’s. In de week van 24 mei tot 1 juni 2021 bieden wij het boek aan voor € 24,75. In en om Roermond kunnen wij het boek thuisbezorgen zonder verzendkosten. Verder versturen kost € 6,75. De korting is niet geldig bij de boekhandel maar alleen via bestelling per mail. Om het boek te verkrijgen kunt u een mail sturen naar info@oudekerkhofroermond.nl met als onderwerp “bestelling boek”.


4 mei 2021
 

Theo Stroucken op het Oude Kerkhof herdacht door rode Kruis Nederland

In het kader van de jaarlijkse dodenherdenking op 4 mei is op het graf van Theo Stroucken op het Oude Kerkhof door 4 medewerkers van het Rode Kruis afdeling Roermond ter nagedachtenis een bloemstuk gelegd.

Door alle beperkingen rondom Covid-19 heeft de plechtigheid in kleine kring zonder publiek plaatsgevonden. In een flinke storm en stromende regen hebben de vier medewerkers na het leggen van het bloemstuk een korte toespraak gehouden en afgesloten met een minuut stilte.

 

Theo Stroucken werd op 19 januari 1945 tijdens een hulpverleningsactie in een woning aan de Kapellerlaan dodelijk getroffen door een granaataanval. Sedert vele jaren wordt Theo speciaal herdacht op 4 mei door de afdeling Roermond van het Rode Kruis. Zijn graf heeft afgelopen winter een opknapbeurt gehad op initiatief van vrijwilligers van de Gemeente Roermond die werkzaam zijn op het Oude Kerkhof.


12-3-2021

Dirigeerstokje van Max Guillaume, begraven op het Oude Kerkhof, nß 76 jaar uit de Verenigde Staten terug in Roermond

Jorg Massy, voorzitter van de Koninklijke Harmonie Roermond, kon zijn ogen niet geloven toen hij rond Kerstmis 2019 een mail uit de Verenigde Staten ontving met de mededeling dat een in Boston (Massachusetts) wonende familie sinds 1945 in het bezit is van een bijzondere dirigeerstok toebehorend aan de Roermondse dirigent, componist en violist Max Guillaume (1877-1944), die zijn laatste rustplaats heeft op het Oude Kerkhof. Via internet had de familie Hill-Merson de website van de Harmonie gevonden en was zo in de gelegenheid contact te leggen met het bestuur van de Harmonie om meer te weten te komen omtrent de herkomst van de baton. Familielid Bernard Merson ((1913-1970), diende als militair gedurende de Tweede Wereldoorlog in het Amerikaanse leger en landde op 6 juni 1944 (D-Day) met zijn US Army 29th Infantry Division op Omaha Beach in NormandiŰ. Via de Ardennen wist zijn divisie op 1 maart 1945 M÷nchengladbach te bereiken. Op diezelfde dag werd Roermond door de 15th Cavalry Group van het 16de Corps US Army onder bevelhebber Major General John B. Anderson bevrijd. Zo goed als zeker heeft Bernard Merson in die periode ook het nabijgelegen Roermond bezocht. Toen hij na afloop van de oorlog in 1945 terugkeerde naar de Verenigde Staten was hij in het bezit van het dirigeerstokje met zilveren schildje dat hij mogelijk als souvenir uit de geplunderde woning van de in september 1944 overleden Max Guillaume aan de Godsweerdersingel had meegenomen. Over de herkomst van het stokje heeft Bernard Merson in familiekring nooit gesproken. Zijn familie was voornemens ter gelegenheid van de D-Day herdenking in juni 2020 naar NormandiŰ af te reizen om vervolgens ook Roermond te bezoeken teneinde de baton aan de Koninklijke Harmonie persoonlijk te overhandigen. Vanwege de destijds geldende coronamaatregelen was reizen echter niet mogelijk en omdat ook op langere termijn daar geen uitzicht op is, heeft de familie in overleg met de ‘Keuninklikke’ aangeboden het historische kleinood per post op te sturen. In de week dat Roermond 76 jaar geleden bevrijd werd, is het dirigeerstokje van Max Guillaume vanaf 5 maart j.l. weer thuis in Roermond. Voorzitter Jorg Massy heeft aangeboden de baton te zijner tijd permanent ter beschikking te willen stellen aan het Historiehuis om aldaar tentoongesteld te worden.


detail baton

-
Max Guillaume Voorzitter KHR Jorg Massy toont de vanuit de Verenigde -Staten teruggekeerde 'baton' uit 1909 van dirigent Max Guillaume




05-03-2021

Nieuwe viaducten in N280 genoemd naar Roermondse kunstenaars  

Door John Vaessen (op 03-03-21 gepubliceerd in Via Limburg)


In 2019 en 2020 werd de belangrijke oost-west verbinding door Roermond, heringericht. Ter hoogte van de Schipperswal en de Wilhelminasingel is de N280 verdiept aangelegd met als gevolg ongelijkvloerse kruisingen met nieuwe viaducten die genoemd zijn naar drie bekende Roermondenaren: architect Pierre Cuypers (1827-1921), schrijfster Marie Sloot (1853-1927) en goudborduurder Franšois Stoltzenberg (1805-1875). De wanden van de viaducten zijn voorzien van honderden meters lange bloemenslingers, in reliŰf aangebracht naar ontwerpen van Pierre Cuypers. Over het leven en werken van deze bouwmeester is veel bekend, over zijn laatste rustplaats op de in 1785 geopende begraafplaats ‘Nabij Kapel in ’t Zand’ (nu Het Oude Kerkhof) helaas minder.



Foto Wim Bongaerts
Grafkelder

Toen de herinrichting van deze begraafplaats in het najaar van 1858 een feit was, werden door Roermondenaren onder wie Pierre Cuypers in de maand oktober zeven vergunningen aangevraagd om op het eerste klasse gedeelte een grafkelder te mogen realiseren. Cuypers’ voorkeur ging uit naar een grafkelder die tot stand gebracht moest worden in de nabijheid van een nog te bouwen bisschoppelijke grafkapel. Met deze ‘voorkennis’ was hij in staat een familiegrafkelder te laten bouwen pal naast de locatie waar in 1887, bijna dertig jaar later, de kapel met crypte voor overleden bisschoppen gebouwd zou worden. Begraven worden ‘ad sanctos’ (‘bij de heiligen’, in dit geval grenzend aan de grafkapel van de bisschoppen) was destijds zeer in trek. Bovendien realiseerde de rooms-katholieke Cuypers de grafkelder op de zogenaamde ‘Heilige Linie’, een denkbeeldige lijn die van west naar oost (Heilige Land) loopt, zoals die vanaf de middeleeuwen vaak gehanteerd werd als hoofdbeginsel van kerkelijke bouwkunst. Het was Cuypers’ zwager, de dichter-schrijver Joseph Alberdingk Thijm die in 1858 over deze ‘Heilige Linie’ publiceerde. In datzelfde jaar was de plek waar de grafkelder moest komen reeds uitgegraven en voorzien van gepleisterde wanden, getuige een ‘handtekening’ op ÚÚn van de zijwanden van, naar wordt aangenomen, een werknemer met de tekst W. Muller 1858. Nadat de grafkelder gereedgekomen was, werden de reeds eerder op de begraafplaats begraven stoffelijke resten van Cuypers’ eerste vrouw Rosa van der Vin (1825-1855) en zijn vader Joannes (1769-1858) er bijgezet. Nadien volgden in 1860 een levenloos geboren meisje uit het huwelijk tussen Pierre Cuypers en Antoinette (Nenny) Alberdingk Thijm en in 1867 hun twee jaar oud geworden zoontje Theo. In 1874 werd Cuypers’ moeder Joanna Bex er begraven en in 1898 werd zijn tweede vrouw Nenny eveneens in de familiegrafkelder bijgezet. Ook zijn zus Joanna Maria, overleden in 1909 en haar eerder, in 1892 gestorven echtgenoot Frans Renders kregen er hun laatste rustplaats. Pierre Cuypers zelf overleed op 3 maart 1921, dit jaar 100 jaar geleden en werd op 5 maart in de grafkelder begraven. Na hem zouden tenslotte in 1948 zijn schoondochter Delphine Povel en in 1949 zijn zoon Joseph worden bijgezet in de grafkelder.


Restauratie.


Evenals de gehele begraafplaats raakte ook het familiegraf Cuypers vanaf het midden van de vorige eeuw sterk in verval. Afspraken met belanghebbenden om het graf te restaureren kwamen in eerste instantie niet van de grond en in de media werd er veel aandacht aan besteed. Zelfs De Telegraaf sprak er onder de kop ‘Hier rust de vader aller architecten’ schande van dat het graf van de bouwmeester van het Rijksmuseum en het Centraal Station in Amsterdam er zwaar verwaarloosd bijlag. De Roermondse aannemer Frans Straus nam uiteindelijk het initiatief tot oprichting van de ‘Stichting Restauratie Grafmonument Dr. Pierre J.H. Cuypers’. Op 6 april 2006 ging de restauratie van het familiegraf, zowel boven- als ondergronds van start. Vooral de kelder toonde een ravage van restanten van ineengezakte kisten en puin. Alle stoffelijke resten werden in twee speciaal voor dit doel vervaardigde nieuwe kisten geborgen en tijdelijk opgeslagen in de nabijgelegen bisschoppelijke grafkapel. Tezamen met een derde kist met daarin de overblijfselen van de in 1985 te La Escala (Spanje) begraven kleinzoon Charles Cuypers werden deze kisten geplaatst in het vernieuwde tongewelf van de grafkelder. Onder het gewelf zijn negen nissen gecreŰerd bestemd voor overleden familieleden. De zuil op het graf, opgericht in 1898 bij het overlijden van Nenny, werd bovendien voorzien van vier nieuwe beelden en op de sluitsteen die toegang geeft tot de kelder werd een bronzen plaat bevestigd met daarop de namen van alle erin bijgezette familieleden. Het herstel van het familiegraf Cuypers zou een van de eerste, in dit geval grote restauraties worden op ‘den Aje Kirkhaof’


Foto Wim Bongaerts

Ontleend aan John Vaessen, ‘Dood, maar niet vergeten’. Graven en grafkelders op ‘den Aje Kirkhaof’ in Roermond en dr. Maurice Heemels, ‘Op den akker des doods, waar allen gelijk worden…’ Begraafcultuur in Roermond, 1870-1940.



26-2-1021                                                                                      In Memoriam Theo Willemsen

 

Foto L1


Theo Willemsen (1945-2021) was van 2007 tot 2015 voorzitter van onze Stichting Oude Kerkhof. Gedurende deze tijd heeft hij blijk gegeven van zijn grote betrokkenheid bij het streven naar instandhouding  van funerair erfgoed op deze dodenakker. Maar Theo was vooral ook een mensen mens. Hij wist mensen te verbinden hetgeen tot uiting kwam tijdens diverse vergaderingen waarin het wel en wee van het Oude Kerkhof ter sprake kwam. Tijdens zijn bestuursperiode werd door hem er het accent opgelegd de begraafplaats (nog) meer te profileren en onder de aandacht te brengen. Het aantal rondleiders werd op zijn initiatief verdubbeld en de kennis over dit rijksmonument uitgebreid door het introduceren van lesmateriaal. In een later stadium konden hierdoor meer rondleiders instromen. Nog naar nÚt voorzitter arrangeerde hij in 2007 met vertegenwoordigers van de stichting ,een ontmoeting met de cabaretier J÷rgen Raymann vˇˇr diens optreden in de Oranjerie, om hem er op te wijzen dat zijn voorouders van Roermondse afkomst waren en hun familiegraf zich op het Oude Kerkhof bevindt. Theo was het ook die het  initiatief nam om classicaal met vrijwilligers een andere begraafplaats ter lering en vergelijking te gaan bezoeken. De excursie naar de oude begraafplaats in Hasselt (B.) in dit kader zou het begin worden van een aantal bezoeken van de stichting aan begraafplaatsen in binnen en buitenland. De uitgave van een nieuw boek over het Oude Kerkhof, gefinancierd door de stichting, stimuleerde hij maar bleef kritisch over de haalbaarheid ervan. Met gepaste trots kon hij echter in 2011 de eerste druk van het boek in de Oranjerie presenteren. Een uitgebreide tweede druk in 2015 kwam mede tot stand dankzij zijn medewerking en dit keer kon hij in de Statenzaal van het Roermondse gemeentehuis het eerste exemplaar overhandigen aan waarnemend burgemeester Cammaert. In 2019 was hij als adviseur aanwezig in MFC ’t Paradies waar de derde uitgebreide druk gepresenteerd werd. Ook als adviseur bleef Theo betrokken bij het reilen en zeilen van onze stichting. In 2015 ontving hij de gemeentelijke onderscheiding ‘de Christoffel’ vanwege zijn inzet voor het behoud van het cultureel erfgoed van de stad in het algemeen.

Theo, rust in vrede

 

                         

                   Theo Willemsen in gesprek met J÷rgen Raymann in Theaterhotel 'de Oranjerie'             Theo Willemsen met waarnemend burgemeester Cammaert (links) tijdens
                                                                 Foto Rob van Deurzen                                                          de presentatie van de tweede druk van het door de stichting uitgebrachte boek
                                                                                                                                                                  over 'den Aje Kirkhaof'. Rechts kabinetschef RenÚ Mahieu.

                                                                                                                                                                                    Foto Wim Bongaerts



14-2-2021                                                     Graf Theo Stroucken weer volledig hersteld

Onlangs is er uitgebreid stilgestaan bij het tragische verhaal van Theo Stroucken die dodelijk verongelukte tijdens het uitoefenen van zijn taak als Rode Kruis vrjwlliger. Dit najaar is zijn graf op initiatief en uitgevoerd door de vrijwilligers van de Gemeente Roermond hersteld. De naamplaat is daarbij ook vervangen. Het graf is inmiddels volledig opgeknapt.



 Meer over dit graf:


8-2-2021                                                                De begraafplaats in winterpracht

Foto Jan Vervuurt

 

Elk seizoen heeft zijn charme en de begraafplaats is het hele jaar door een mooie plek. Niet alleen vanwege de bezoeken aan overleden geliefden maar ook als bezinningsplek. Het kan veel rust bieden ter compensatie van ons jachtige leven. In de winter, en vooral nu juist in de sneeuw geef het een magische indruk. Ondanks dat er op dit moment geen rondleidingen of andere activiteiten georganiseerd worden is de begraafplaats vrij toegankelijk en de hele dag tot zonsondergang te bezoeken. Bijgevoegde foto van Jan Vervuurt is ongeveer 25 jaar geleden genomen. Als u zich uitgedaagd voelt om ook te fotograferen nodigen wij u graag uit om deze foto’s te delen met ons. Mail ons uw foto’s naar info@oudekerkhofroermond.nl en wij zullen de mooiste foto’s publiceren.



5-2-21                         Kohaniempad op joodse begraafplaats in oude glorie hersteld

In mei 2020 bleek dat de vier nog aanwezige houten paaltjes die symbolisch de afscheiding vormden tussen het wandelpad en de grafvelden op de nieuwe joodse begraafplaats abusievelijk verwijderd waren. Het graf van een joodse priester of Cohen bevindt zich meestal aan de buitenkant van een grafveld langs het er naast gelegen pad, er van gescheiden door paaltjes die soms met elkaar verbonden zijn door draad. Niet zelden wordt zo’n pad op bordjes extra aangegeven met de benaming ‘Kohaniempad’. Een priester is het verboden een joodse begraafplaats te betreden omdat deze volgens het joodse geloof onrein is. Het Kohaniempad  is echter niet onrein en geeft een rabbijn de gelegenheid om het graf van een cohen, met inachtneming van de afgebakende paaltjes, te bezoeken. Waarschijnlijk hebben op de Roermondse joodse begraafplaats (onderdeel van het Oude Kerkhof) vanaf 1978 negen paaltjes gestaan in verband met de aanwezigheid van het graf van de in dat jaar overleden cohen Erich Marx. De steen op zijn priestergraf toont duidelijk de twee zegenende handen, zoals die gehouden worden bij het uitspreken van de zegen in de synagoge. Zonder dit priestergraf zou er geen sprake zijn van een Kohaniempad. Aan de hand van oude foto’s kon de positie van zes van de negen paaltjes vastgesteld worden. De overige drie zouden geplaatst zijn in een lijn die verantwoord geacht wordt er zo in het verleden te hebben uitgezien. Vanaf de ontdekking van het verdwijnen van de uiterlijke kenmerken van het Kohaniempad heeft de Stichting Oude Kerkhof er bij de gemeente Roermond, als eigenaar van de begraafplaats, op aangedrongen het pad te herstellen door het plaatsen van nieuwe paaltjes. De gemeente wilde hier graag haar medewerking aangeven, maar verzocht de stichting om eerst contact op te nemen met het Rabbinaat om advies omtrent herstel van het Kohaniempad te verkrijgen. Dat leidde er tenslotte toe dat Eduard Huisman in zijn functie als consul-beheerder Joodse begraafplaatsen bij het Nederlands-IsraŰlitisch Kerkgenootschap op uitnodiging van de stichting de Joodse begraafplaats is komen bezoeken. Bij dit bezoek op 20 augustus 2020 waren ondermeer aanwezig de ter zake doende wethouder, de co÷rdinator Monumentenzorg en Archeologie, raadsleden, de begraafplaatsbeheerder en een afvaardiging van de stichting. In een aan de gemeente en aan de stichting gericht schrijven naar aanleiding van zijn bezoek aan de joodse begraafplaats was de reactie van de consul dat het hier zonder twijfel een Kohaniempad betreft en adviseerde hij, in overleg met opperrabbijn Binyomin Jacobs, het pad middels het aanbrengen van paaltjes ter afbakening, in zijn oorspronkelijke toestand te herstellen. Daarop gaf de gemeente groen licht tot herstel, met dien verstande dat zij de voorkeur gaf aan het plaatsen van duurzame hardstenen paaltjes in plaats van houten, die aan weersinvloeden onderhevig zijn. Op 5 februari 2021 tenslotte zijn de nieuwe afbakeningen door de gemeente geplaatst waarmee de begraafplaats, conform de joodse religie, zijn historisch aanzicht weer terug heeft.


Ter vergelijking bovenstaande foto van het Kohaniempad op de joodse begraafplaats te Muiderberg



Oude Kerkhof Roermond: Nieuwe Joodse begraafplaats.
foto's John Vaessen




23-1-2021        Het Oude Kerkhof Roermond is gelukkig beschermd tegen deze kaalslag. Veel begraafplaatsen worden steeds leger. Zo gaat veel historie, cultuur en traditie verloren. Begraafplaatsen hebben een veel ruimere functie dan alleen een dodenakker.



 


19-1-2-21                        Verhalen rond het Oude Kerkhof

In de midweekse bijlage ViaRoermond van het dagblad De Limburger zijn de afgelopen maanden door diverse auteurs in de historische rubriek 'Van nul tot nu' verhalen met betrekking tot personen, gebeurtenissen of overleveringen uit Midden-Limburg gepubliceerd. Het gemeentearchief van Roermond (GAR) heeft in overleg met de auteur voorgesteld de tot nu toe verschenen verhalen die gerelateerd zijn aan het Oude Kerkhof te bundelen en ze onder de naam: ‘Verhalen rond het Oude Kerkhof’ online te zetten, zodat ze door iedereen die erin ge´nteresseerd is, geraadpleegd kunnen worden.

De rechtstreekse link naar de webpagina is:

https://www.archiefroermond.nl/nl/verhalen/verhalen-rond-het-oude-kerkhof 

De verwachting is dat er na verloop van tijd 32 publicaties op de site te lezen zullen zijn.  Verreweg de meeste verhalen zijn ontleend aan het boek 'Dood, maar niet vergeten' van auteur John Vaessen, uitgegeven door de Stichting Oude Kerkhof. De op de site van het GAR aanwezige beschrijvingen zijn in het algemeen uitgebreider en kunnen beschouwd worden als een waardevolle aanvulling op de in 2019 verschenen derde uitgebreide druk van het boek.